Nieuws

3A interviewt ooggetuigen bevrijding van Venlo - Valuascollege - Onderwijsgemeenschap Venlo & omstreken

3A interviewt ooggetuigen bevrijding van Venlo

Afgelopen maand zijn de leerlingen uit 3A1 en 3A2 druk bezig geweest met het interviewen van ooggetuigen van de bevrijding van Venlo 75 jaar geleden. Zo zijn verschillende opa's, oma's, overgrootouders, buren en ook onbekenden voor de leerlingen geïnterviewd.

Naast dat er 'gezellig gekletst' was, gaf menig leerling aan hele interessante verhalen gehoord te hebben en veel nieuwe dingen geleerd te hebben. Met deze informatie hebben de leerlingen in tweetallen een verhaal geschreven over iemand die de oorlog en de bevrijding rondom Venlo heeft meegemaakt. Zo kwamen er een aantal interessante anekdotes voorbij:

  • "BOEM! Ik schrok wakker, ik was nog verdwaasd. Ik zag dat de brug was gesprongen. ‘Het is oorlog’ riep mijn vader. We vluchtten de kelder in. Ik zie op een tafel taartjes staan met daarop: ‘voor moeder’. Ik realiseerde me dat het zondag moederdag zou zijn. Het was 10 mei."
  • "De dag dat ik bevrijd werd, was mijn verjaardag! Mijn vader en mijn moeder hadden voor mij geen cadeautje, want je kon niks meer kopen, omdat er niks te koop was. Maar diezelfde ben ik bevrijd. De Engelse soldaten zijn toen terug gekomen en hebben ze Blerick bevrijd. ´We waren zo gelukkig, ze hadden mij geen beter cadeautje kunnen geven.`"
  • "De mensen in de straten stonden wezenloos te kijken, waardoor de militairen dachten, er klopt iets niet. De mensen zwaaiden niet, ze hadden honger geleden, en er was niks meer dat ze hadden. Ineens ging er een tank open, en er kwamen donkere mensen uit, maar de mensen hadden nog nooit donkere mensen gezien. Ze wisten niet wat ze zagen. Toen pas hadden de Amerikanen door dat ze in een ander land zaten. Ze begonnen met chocolade te gooien, en met sigaretten, en andere dingen die ze in de tanks hadden. Toen is Venlo bevrijd."
  • "Hij heeft gezien dat de zogenaamde ‘moffenmeiden’ kaalgeschoren werden en voor schut werden gezet. ‘We moesten klappen en juichen op dat moment, maar ik besefte toen nog niet wat er gebeurde en waarom ze de meiden kaal deden scheren. Later begreep ik pas waarom.’"

Dit project, dat eveneens in Duitsland wordt gedaan, zorgt ervoor dat leerlingen een beter besef krijgen wat het betekent om in oorlog en in vrijheid te leven. Ook is het een manier om ervoor te zorgen dat deze verhaal verteld kunnen blijven worden, ook wanneer de ooggetuigen er zelf niet meer zullen zijn. Van het project zal een boekje gemaakt worden.....

Ga terug